12 grudnia w Starostwie Powiatowym uroczyście podsumowano XVI Powiatowy Konkurs Ekologiczny „Człowiek a środowisko”. W obecności starosty bielskiego Andrzeja Płonki, wicestarosty Grzegorza Szetyńskiego, członka Zarządu Powiatu Doroty Nikiel, wszystkich członków Komisji Ochrony Środowiska i Rolnictwa pod przewodnictwem Grzegorza Gawędy laureatom i wyróżnionym wręczono dyplomy i nagrody, a dwie szkoły, których uczniowie najliczniej brali udział w konkursowych zmaganiach: Zespół Szkolno – Przedszkolny w Rudzicy i Zespół Szkół w Wilamowicach uhonorowano specjalnymi podziękowaniami. Oprócz Grzegorza Gawędy obecni byli również radni Jan Stanclik i Łukasz Pasierbek.
Na konkurs wpłynęło ponad 550 prac, w tym roku komisję uczestnicy zadziwili pracami w formie brył, które wykraczały poza ramy konkursu, a przy tym zadziwiały estetyką, pomysłowością i kreatywnością. Dlatego Komisja postanowiła utworzyć dodatkową kategorię konkursową - prace przestrzenne. Prace fotograficzne zaskoczyły dojrzałością i refleksyjnością, ambitnym podejściem do tematu, a prace plastyczne, których było bardzo dużo cechowało stosowanie różnych technik i bardzo osobisty stosunek do przyrody oraz tematu segregacji odpadów. Prace multimedialne zadziwiały profesjonalizmem, natomiast prace literackie w tym roku to różnorodne formy i gatunki, po wiersze, ballady, fraszki, poematy.
Spore grono wśród laureatów tworzyli uczniowie z naszej gminy i tak:
W kategorii prac plastycznych:
I miejsce Julia Placuch Zespół Szkolno - Przedszkolny w Bestwinie,
II miejsce Wiktoria Mazur Zespół Szkolno - Przedszkolny w Bestwinie,
Wyróżnienia: Małgorzata Gawron Zespół Szkolno - Przedszkolny w Bestwinie,
Colin Fajferek Zespół Szkolno - Przedszkolny w Kaniowie.
W kategorii prac multimedialnych:
I miejsce Weronika Moczek Zespół Szkolno - Przedszkolny w Bestwinie.
Gratulacje!!!
Źródło: https://www.powiat.bielsko.pl

Jeden z czytelników www.gminabestwina.info napisał do mnie w sprawie sprzedaży / kupowania karpi: „Przypadkowo zobaczyłem happening na temat „żywy karp a Święta”. Dreszcze przechodzą słuchając, jak w społeczeństwie mała jest wiedza odnośnie transportu żywych karpi, jaką przechodzą one męczarnię zanim trafią na stół. Są przepisy o warunkach przechowywania, transportu, uśmiercania karpi. Prawo, które chroni karpia nie jest przestrzegane ze względu właśnie na znikomą wiedzę. Nie chodzi mi tylko o karpia, ale o każdą rybę. Panie adminie, gmina Bestwina ma przecież w herbie rybę, pan jest członkiem Zarządu Stowarzyszenia Wędkarskiego „Kaniowski Karp Królewski”, dlatego aż prosi się o obszerny artykuł (w tym czasie przedświątecznym) o karpiu, a za motto niech posłużą hasła: „Karp to nie rzecz – też czuje cierpienie i ból”, „Nie baw się w kata – kup karpia w płatach”.
Tak więc podejmuję temat, tym bardziej, że 13 grudnia Sąd Najwyższy wydał orzeczenie, w którym jasno podkreślono, że trzymanie ryb w foliówkach lub ażurowych basenach to znęcanie się nad zwierzętami i może za to grozić kara więzienia.
Przypomnijmy, że "wigilijnym" rybom, podczas sprzedaży, należy zapewnić odpowiednie warunki bytowania. Jak wskazują lekarze weterynarii, karpie podczas transportu mogą przebywać wyłącznie w basenach, które zostały wyposażone w możliwość napowietrzenia wody.
Żywych zwierząt nie można pakować w foliowe torby, które stanowią dla uwięzionych w nich ryb pułapkę, w której umierają z braku tlenu. Istnieją również obostrzenia dotyczące zabijania karpi. Jeżeli dochodzi do niego w sklepie, musi odbywać się za parawanem lub w osobnym pomieszczeniu.
Jak kupić i przetransportować żywą rybę, żeby nie łamać prawa i żeby zwierzę się nie męczyło?

Wspomnienie o Jacku Gruszcze na łamach portalu www.beskidzka24.pl:
Drugiego takiego, jak Jacek Gruszka, już nie będzie – mówią ci, którzy go znali. Imponował we wszystkich swoich rolach – społecznika, harcerza, żeglarza, ratownika.
Jacek Gruszka zmarł 24 lipca po długiej chorobie. Przeżył 66 lat. – Żył dla świata, dla innych. Wpisał się w mojej pamięci jako dobry człowiek, który kochał ludzi i nigdy nie odmawiał pomocy innym w potrzebie. Wielokrotnie tego doświadczyłem. Podczas ostatnich odwiedzin w szpitalu, gdy był bardzo chory i cierpiący, widziałem wielką walkę i dzielność – mówi jego przyjaciel Michał Kobiela. Przypomina, że jego matka, Genowefa, była akuszerką, która swą dobrocią i niesieniem pomocy o każdej porze dnia i nocy z pewnością zainspirowała syna. – Nie potrafiłeś narzekać, miałeś tyle planów! Spoczywaj w Bogu, przyjacielu – zwraca się do śp. Jacka Gruszki.
– Znałam go dwadzieścia lat – szkoda, że tylko tyle. Zawsze był tam, gdzie działo się coś dla dzieci i młodzieży – w Szkole Podstawowej nr 5 w Czechowicach-Dziedzicach, UKS-ie Set Kaniów, podczas zawodów kajak-polo, w Stowarzyszeniu Pomocy Dzieciom, Młodzieży i Rodzinom „Z Sercem na Dłoni”… – wylicza Iwona Sojka, nauczycielka i była szefowa stowarzyszenia. – Jeśli chodziło o potrzeby najmłodszych, to zawsze mówił: „Jak dla dzieci, to trzeba!”. Był zawsze spokojny i opanowany. Słowny i w stu procentach rzetelny. Zawsze pierwszy pytał: „Co u ciebie, jak tam?” – dodaje. – Mówi się, że nie ma ludzi niezastąpionych. Pewnie to prawda, ale są ludzie, którzy byli wyjątkowi i bez nich nie będzie już tak samo – dodaje Sojka.