Grzegorz Sztorc jako pierwszy dotknął piłki po gwizdku sędziego Wojciecha Szczurka, rozpoczynając mecz 1 kolejki o mistrzostwo klasy okręgowej bielsko-tyskiej w sezonie 2025/2026 z GKS Czarni Jaworze.
KS Bestwinka wyszedł na boisko w zestawieniu: Dominik Chmielniak, Wojciech Lisewski – kapitan, Rafał Adamczyk, Dominik Kania, Patryk Fluder, Dawid Francuz, Maciej Kosmaty, Klaudiusz Willmann, Kacper Kołodziej, Jakub Przewoźnik i Grzegorz Sztorc. W trakcie meczu następowały zmiany i na boisku zameldowali się: Konrad Łuszczak, Szymon Tomala, Szymon Kościuch i Przemysław Stasica.
Może ktoś mi zarzucić, że nie jestem obiektywny, ale napiszę, że gdyby mecz zakończył się remisem, byłby to wynik sprawiedliwy.
Początek meczu to badanie się, ale więcej czasu na połowie przeciwnika spędzali gracze KSB, strzały oddawali: Grzegorz Sztorc, Rafał Adamczyk i Jakub Przewoźnik, ale mijały one bramkę. Najlepsza sytuacja miała miejsce w 31 minucie, kiedy nie sięgnął piłki podanej wzdłuż linii bramkowej Grzegorz Sztorc. 
Swoje okazje mieli również goście i jedną z nich wykorzystał w 35 minucie Dariusz Sierota, pokonując głową Dominika Chmielniaka.

„Budował kościół z cegły, ale przede wszystkim budował żywy Kościół z ludzi” – podkreślił ks. Józef Walusiak podczas pogrzebu ks. kan. Eugeniusza Stopki, zmarłego w wieku 85 lat, w 59. roku kapłaństwa. Przez ponad 30 lat zasłużony kapłan przewodził parafii św. Józefa Robotnika w Janowicach, tworząc od podstaw wspólnotę i formując 248 ministrantów i lektorów. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył 9 sierpnia 2025 r. biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel.
Przed liturgią delegacje – przedstawiciele samorządu, strażaków, Koła Gospodyń Wiejskich oraz Liturgicznej Służby Ołtarza – wypowiedzieli słowa wdzięczności i szacunku dla zmarłego, podkreślając jego rolę w budowie świątyni oraz jednoczeniu mieszkańców. Wspominali go jako nauczyciela, doradcę i pasterza, który wspierał rady gminy oraz liczne lokalne organizacje.
Szczególnie poruszające było świadectwo lektorów, którzy żegnali swojego duchowego ojca i przewodnika. Jak podkreślono, zbudował świątynię, zjednoczył parafian i wychował – jak sam mawiał – „armię” 248 ministrantów i lektorów.
– Był prawdziwym pasterzem, który wychodzi do owcy – powiedział przedstawiciel janowickich lektorów, przypominając jego zwyczaj witania każdego ministranta przed Mszą św. uściskiem dłoni, a po liturgii żegnania się z każdym z osobna. Podkreślił, że wymagał od nich sumienności, rzetelności i autentyczności. Stawiał poprzeczkę wysoko, ale zawsze pomagał ją pokonać.